Хайраар босгоогүй амьдрал аз жаргалтай юу? хэлээд өгөөч
Ханиа сонгоход сүүлийн үед дэс дараалалын алдаа гараад байх шиг санагдах юм.Эсвэл би дэс дараалалын алдаа гаргаад байна уу? Хаха бүр манарчлаа. Би бол гэрлэх ханиа сонгохдоо хайртай болоод дараа нь яахав гэр бүлийн байдлыг нь харж болохын. Гэхдээ харах зүйл маань нээх ч эд материаллаг зүйл тогтохгүй л боловуу гэж бодож байна. Жаахан удам угсаанд нь шалтгаагүй инээдэг, огцом огцом сизон нь илэрдэг тийм хүн байна уу гээд л харж бас болхиймаа тээ. Тэгсэн орчин үеийн ханиа сонгох сонголтын дэс дараалал араасаа болциймуу анхнаасаа ийм байсан юм уу? Тэр баян, тэрний гэр хөрөнгөтэй тиймээс зунгааралдаад, зуралдаад авбал би сайхан амьдрах нь тодорхой. Тэгэсхийж байгаад хэсэг хугацааны дараа түүнийг хайрлах байх. Хайрлахгүй байсан ч хайрлах нэгнээ далдуур зохицуулна. Нэг иймэрхүү үзэл бодол давамгайлцан. Ээж аавынхаа миний хүү ар гэрийг нь сайн хар, удам угсаа, ирээдүйд хэр чадвартай хүн болохыг нь гэсэн сургаал нь эцэг эхийн толгойноос гарсан утгаа алдаад ийм утгаар сургагдчихсан. Энийгээ хэрэгжүүлцэн эсрэг дэс дараалал гэж бодож байгаа намайг тэнэгийг нь гайхцан суужийхиймдаа гэж. Гэхдээ би бол биеэн дээрээ өөрийн гэсэн толгойтой хэний ч өмнө бардам зогсох үзэл бодолтой хүн энэ бодлоороо л явах болно. Өвдөж зовоход минь эм авч өгөх мөнгөтэй хүнээс илүүтэй, хажууд минь байж хайраараа тэтгэх хань л надад хэрэгтэй. Тансаг тавилга, баян орчиноо харж баясахаас илүүтэй хайртай хүнээ харан түүнийхээ гоо үзэсгэлэнг бишрэн суух нь илүү жаргалтай. Хамтдаа амьдралаа шинээр эхэлж сайхан амьдралыг бий болгох эхлэл явцдаа угаалгын машинд хувцасаа хийж угаахаас илүүтэй хайраа энийг мушгилцаад өг гэвэл илүү жаргалтай, чамин машинд сууж явахаасаа илүүтэй автуусны арын суудал дээр хайртай түүнийгээ тэврээд явах нь илүү жаргалтай.
"Хайраар босгоогүй амьдрал аз жаргалтай юу? хэлээд өгөөч" цааш унших »
сайхан хайраа ганцхан дурсахыг минь зөвшөөрөөч зүрх минь
Тэнэгхэн эзнээсээ болж ямар ч их шаналж, ямар их гомдов доо зүрх минь. Мартах гэж хичээж байхад чинь ганцхан удаа түүнийг дурсая гэж гуйж байгаад намайг дахин уучлаарай зүрх минь.   Чамдаа дасахад тийм урт хугацааны хэрэг байгаагүй. Нэг л мэдэхэд миний өчүүхэн зүрх чиний төлөө гуниглаж, чиний төлөө догдолж, чамайг минь надаас нэхдэг болсон байсан. Хамгийн анх чамтайгаа уулзаж, хүсэн хүлээсэн өхөөрдөм төрхөө олж харахад жаргалтай байсан. Яг л бодож байснаар чи минь их хөөрхөн бас өхөөрдөм, анхилуун үнэртэй байсан. Гар барих төдийд л миний гарт чиний минь үнэр шингэсэн байсан. Чамайгаа хүргэж өгөөд буцахдаа гараа яг л тэнэг хүн шиг үнэрлээд л байсан. Тэгээд энэ үнэрийг үүрд үнэрлээд л баймаар санагдсаан. Чиний тухай бодол толгойноос гарахгүй, хаана ч байсан бодох болсон. Дэлгүүрт, гэртээ, автуусанд гээд л бодоогүй газар байхгүй. Эргэн тойрон олон хүн байхад тоохгүй яг л өрөөндөө ганцаараа баягаа юм шиг л ямар ч шалтгаангүй инээмсэглэдэг байсан. Хүмүүс хараад гайхаж байгааг би мэддэг ч хамаагүй үргэлжлүүлээд л бодоод инээмсэглэнэ. Энэ л үедээ жаргалтай байсан дэндүү, хэн ч зүйрлүүлж хэлч чадахгүй итгэлтэй байна. Чамайгаа тэврэх тэр мөчид надаас өөр ийм жаргалтай эр хаана ч байхгүй гэж хэнтэй ч хамаагүй мөрийцөхөд бэлэн байсан.

"сайхан хайраа ганцхан дурсахыг минь зөвшөөрөөч зүрх минь" цааш унших »
(Нийт: 2)